Hier is een korte samenvatting van het Mayaanse balspel (ook bekend als Pok-ta-Pok of Pitz), waarin sport, religie en leven en dood nauw met elkaar verbonden waren.
Wat was het Mayaanse balspel?
Het balspel was een belangrijk onderdeel van de precolumbiaanse Meso-Amerikaanse cultuur.
Het werd gespeeld op grote, ommuurde stenen speelvelden (tlachtli) die in bijna elke grote Maya-stad te vinden waren.
Geen handen of voeten: De zware massieve rubberen bal (die wel 3 tot 4 kilo kon wegen) mocht de grond niet raken.
Spelers mochten de bal alleen raken met hun heupen, dijen, ellebogen of schouders.
Het spel was erop gericht om de bal door hoge, stenen ringen aan de zijkant van de muur te slaan.
Omdat dit ontzettend moeilijk was, werd er zelden gescoord; de winnaar werd vaak bepaald op basis van punten of fouten van de tegenstander.
Waarom "winnen of sterven"?
Het spel was veel meer dan alleen een sport; het had een diepe religieuze en kosmische betekenis:
Het spel beeldden de strijd uit tussen de goden van de onderwereld en de Hemelse Helden-Tweeling uit de Mayamythe (de strijd tussen licht en duisternis, leven en dood).
Er kleefde een ritueel randje aan het spel, met name bij speciale politieke of religieuze gelegenheden.
Wie er precies werd geofferd (de verliezers of juist de winnaars als ultieme eer voor de goden) verschilde per tijdperk en regio, maar het offeren van spelers maakte deel uit van het geloof dat bloed nodig was om de kosmos en de zon draaiende te houden.
