Het bevat meer dan 7.200 kleibeelden, muurschilderingen en architectuur die de evolutie van boeddhistische kunst tonen, met invloeden uit India en Zuidoost-Azië.
Het is een UNESCO-tentatief werelderfgoed en trekt toeristen door zijn spectaculaire ligging op een bijna verticale rotswand.
Verval en behoud: De tempel lijdt aan ernstige erosie en verval door de broze, poreuze zandsteen en klei, die ongeschikt is voor sculpturen – vandaar het gebruik van geïmporteerde klei en houten armaturen. Natuurlijke rampen zoals aardbevingen (bijv. rond 782 n.Chr.) en weersinvloeden verergeren het probleem, met recente onderzoeken (sinds 1952) en restauraties gericht op stabilisatie.
Ondanks inspanningen blijft het kwetsbaar, wat het een precair UNESCO-monument maakt.














