Oorspronkelijk werden vampiers gezien als rusteloze zielen, vaak als dieren zoals vleermuizen of wolven, die 's nachts graven verlieten om bloed te drinken.
In de 19e eeuw ontstond het stereotype van de aristocratische vampier, geïntroduceerd in werken als The Vampyre van John Polidori en Dracula van Bram Stoker, met kenmerken als een bleke huid, lange hoektanden en een zwarte cape.
Vampiers zijn noch levend, noch dood, verouderen langzaam en hebben bovennatuurlijke krachten zoals kracht, snelheid en gedaanteverandering.
Ze slapen overdag in een kist, hebben een afkeer van daglicht, knoflook, kruisen en wijwater en kunnen alleen een huis betreden na uitnodiging.
Ze worden vaak gedood met een houten staak door het hart, onthoofding of verbranding.
Hun eigenschappen variëren per verhaal.
