Voor mijn kinderen.

Ik ben maar een moeder en meer ben ik niet,

Een vrouw net als andere met vreugde en verdriet. 

Een moeder die hoopt en bid dat haar kind

De weg naar geluk in haar leven vind. 

Ik vraag jou alleen maar dat jij nooit vergeet, 

dat ik als je moeder ook niet alles weet. 

En als ik eens faalde en deed jou verdriet, 

ach, ik ben maar een moeder en meer ben ik niet. 

Ik probeer jou alles te geven, neem dat van je moeder maar aan. 

En wat ik ook deed of doe in jou leven, heb ik voor jouw bestwil gedaan. 

En zeg ik soms nee op jou vragen, en ben jij soms dagen van slag. 

Dan was dat niet om jou te plagen, maar omdat mijn hart dat zo zag. 

Ik ben maar een moeder, en meer ben ik niet.

meer

http://5-five-5.blogspot.nl/

http://dorpenstedennederland.blogspot.nl/

Stilte

Er is een stilte, zo ontzettend stil

Dat je er maar niet aan wennen wil

Een stilte die zich laat horen tussen vier muren

Een stilte die duurt tot diep in de avonduren

Het is de stilte van alleen naar bed moeten gaan

De stilte van alleen te moeten opstaan

Het huis waar we zo lang samen hebben geleefd

Het is alsof een storm al het geluid weggeblazen heeft.

Vraag me niet of ik aan de overvloed van rust wil wennen

Want als ik dat had gewild, had ik je nooit moeten leren kennen

Vraag me niet je afwezigheid te negeren

Of de rest van mijn leven op de mooie herinneringen te teren.

Hoe we huilden, hoe we lachten

Natuurlijk, dat hou ik voor altijd in mijn gedachten

Maar het is zonder jou zo ontzettend stil

Met het overlijden van jou, sterft ook van mij een deel.

(Niels Fieggen)

meer 

https://www.monuta.nl/vestiging/fieggen/

http://5-five-5.blogspot.nl/

http://dorpenstedennederland.blogspot.nl/

Vandaag en morgen

Vandaag kon ik je nog gewoon even zien

Ook al voelden je handen nu wel heel erg koud

Maar dat geeft niet: het moment was toch intiem

En hopelijk hoorde je het, toen ik zacht fluisterde hoeveel ik van je houd.

Morgen staan er gewoon weer files op de A2

Zijn er gewoon weer die vervelende reclames die voorbijkomen op tv

Buiten gaat immers alles verder alsof er niets is gebeurd

Gaat alles verder alsof wij hier vandaag niet hebben getreurd.

Toch zal het morgen nooit meer als vandaag zijn

Net zoals vandaag nooit meer morgen zal zijn

Morgen zijn er gewoon weer golven die aanspoelen vanuit zee

Maar toch is morgen alles anders, want morgen mist één ding: wij twee.

Niels Fieggen: https://www.monuta.nl/vestiging/fieggen/

meer

http://5-five-5.blogspot.nl/

http://dorpenstedennederland.blogspot.nl/

Ontbijt.

Als je iemand moet laten gaan van wie je houdt

Wordt het stil van binnen, bijna koud.

Kon je maar even terug in de tijd

Om samen te genieten van iets simpels als het ontbijt.

De aankomende dag bespreken onder het genot van brood en jam

Of gewoon even luisteren naar zijn vertrouwde stem

Kon je hem maar weer even omarmen

Dan waren het niet de fijne herinneringen die je hart zouden verwarmen.

https://www.monuta.nl/vestiging/fieggen/

meer

http://5-five-5.blogspot.nl/

http://dorpenstedennederland.blogspot.nl/

Terreur

Eén klap

Grote angst

Een vreselijk gegil

Dat is wat de terrorist wil

Eén klap

Boosheid en verdriet

Iedereen bang

Terreur duurt al gauw te lang

Eén klap

Iedereen wakker geschud

Waar eenheid verschijnt

En uiteindelijk terreur verdwijnt

meer op: http://5-five-5.blogspot.nl/

De eerste keer!

Ik legde me achterover

Ik wist wat hij wilde.

Maar ik wou dat hij het niet deed.

Het was de eerste keer.

Zijn handen bewogen zich langzaam naar de plaats.

Ik hield mijn adem in en wachtte.

Hij zei: "Kan het niet wijder? Zo kom ik nooit klaar."

De tranen sprongen in mijn ogen.

Ik kreunde en hij zei: "Rustig maar, ontspan je."

Ik stond op het punt om te gaan huilen, zo zeer deed het.

Toen was het voorbij.

Hij was eruit.

Dit is de eerste keer én de laatste keer....

dat ik een kies laat trekken.

meer op: http://5-five-5.blogspot.nl/

Gedicht bij het naderende afscheid van je hond (2)

Als ik oud ben, ziek of zwak, 

en pijn verjaagt de slaap, 

Als onrust neemt van mij bezit, 

Doe dan wat onvermijdelijk is, 

... Laat me gaan... 

de laatste goede daad.

Beslis dan voor mij, 

en wees niet laf. 

Past eigenliefde bij 

de vriendschap die ik je gaf, 

of uitstel tot het beter past, 

bij een verloren strijd?

Ik ben niet bang 

tijdens die laatste gang. 

Jij loopt niet bij me weg: 

Je kijkt me aan, 

je noemt mijn naam, 

je houd me stevig vast.

Vandaag voor het laatst 

groet ik je met mijn hondenstaart... 

wat jij liet doen 

deed je voor mij: 

Je hebt me nog meer pijn bespaard, 

voor zinloos lijden mij bewaard.

Een zwaar besluit? 

nee, huil nu niet 

Een wijs besluit dat werd gegrond 

Op een oud uniek verbond: 

Jij bent mijn baas, 

ik ben jouw hond.

meer op http://5-five-5.blogspot.nl/

Gedicht bij het naderende afscheid van je hond (1)

laat je mij dan gaan?

als ik de pijn

niet meer kan dragen

en mijn ogen 

het jou vragen...

laat je mij dan gaan?

als mijn lichaam

van mijn geest verliest

en mijn verstand

voor slapen kiest...

laat je mij dan gaan?

als de tijd

mij tegenstaat

en ik alles

lopen laat...

laat je mij dan gaan?

meer op http://5-five-5.blogspot.nl/

Gedicht bij het verlies van je hond.

Tommie was gewoon een hond

Af en toe een poot, af en toe een lik

Hij was degene die altijd voor me klaarstond

Eigenlijk… Was hij trouwer dan ik.

Gedicht geschreven door Niels Fieggen.  

Meer gedichten van deze jonge, talentvolle schrijver kunt u hier vinden:

http://www.o-verleden.nl/?file=pre_1

meer op http://5-five-5.blogspot.nl/

Het kleinste Nederlandse gedicht.

Liefdesverklaring.

Wat?

Nederlandstalig gedicht.

Kleinste?

Een vers uit 1620 van Joost van den Vondel.

Hoe vaak past het in het Wilhelmus?

627 keer.

Hoe kort kan een gedicht zijn om nog poëzie te mogen heten?

Kan een gedicht uit één woord bestaan, of zelfs maar uit één letter?

De meeste letterkundigen zijn het wel eens: een gedicht bestaat uit meer dan één regel.

En de woorden krijgen samengevoegd een diepere en gelaagde betekenis.

Korter dan het gedicht dat de Nederlandse schrijver Joost van den Vondel in 1620 optekende, kennen wij ze niet.

Het gedicht luidt: "U Nu!", waarbij beide woorden een eigen regel krijgen.

Vondel staat met dit liefdesversje vermeld in Guiness World Records met het kortste gedicht.

Toch stelde Adriaan Jaeggi in 2007 op zijn weblog dat het korter kan.

"Als wij aannemen dat het inderdaad een liefdesgedicht betreft kan het volgens mij beter, hartstochtelijker en korter: "U, U!".

Vondel stond ook in zijn eigen tijd al bekend om zijn korte, scherpe gedichten.

Zo schreef hij zelfs de tekst voor op zijn grafsteen: "Hier leit Vondel zonder rouw, Hy is gestorven van de kouw".

meer op http://5-five-5.blogspot.nl/

Oma op het Internet.

Onze moeder was een schat.

Die kookte, naaide, dagelijks bad.

Nimmer was haar iets te veel.

Ieder kreeg op zijn tijd zijn deel.

En vader kreeg voor ieder klusje

Altijd weer een dankbaar kusje.

's Avonds rustig bij de haard,

's Zondags lekker appeltaart.

Helaas, 't is over met de pret;

Mammie is aan 't internet.

Nog steeds is pappie in de weer,

Maar hij krijgt geen kusje meer,

Zit vaak zielig bij de buis,

Mammie liefkoost nu een muis.

Nooit meer is er appeltaart,

't Is Facebook, Dot Com, Apestaart.

Zelden is er warm te eten,

Maar kookkunst is ze mooi vergeten.

Internetten uur na uur,

Eten trekken uit de muur.

Een bal gehakt en een kroket,

Want mammie is aan 't internet.

Laatst verloor zij duizend yen,

Poker spelend met Dzjapaen.

En een man uit San Francisco

Wil nu met haar naar de disco.

Ze deed zich voor als een jonge meid,

En nu reekt ze hem niet meer kwijt.

Pappie gaat alleen naar bed,

Want mammie is aan 't internet.

meer op http://5-five-5.blogspot.nl/

Chaos in het verkeer en bij de NS door 2 cm sneeuw! Oorzaak?

"Het kan vriezen, het kan dooien

maar als je op je bek gaat

zijn ze te laat met strooien".

meer op http://5-five-5.blogspot.nl/

Gedicht honden

Hier in deze harde wereld,

vol ellende en verdriet,

ben je vaak onzeker,

en vertrouw je je vrienden niet.

Wat is er dan mooier in je korte bestaan,

om met honden als vrienden door het leven te gaan.

Je kunt ze voor eeuwig vertrouwen,

ze geven vreugde en plezier,

en hun liefde zal je nooit berouwen,

daarom hou ik van het dier!

meer op http://5-five-5.blogspot.nl/

Kunstgebit

Als mijn glimlach

op de wastafel ligt,

kijk ik in de spiegel

en denk:

GEEN GEZICHT

meer op http://5-five-5.blogspot.nl/

Gevoelens voor boerenkool, zuurkool, andijvie en rookworst.

Ode aan de warme prak.

Lief,

Jij bent de spekjes in mijn

boerenkool,

Jij bent de jus over mijn

zuurkool,

Jij bent de aardappel bij mijn

andijvie,

Mijn hart stampt als ik

jou zie.

Zonder jou kan ik niet leven,

Zonder rookworst evenmin.

Ik moet altijd aan je denken,

Als ik aan mijn stamppot

begin.

Van een hele bak stamppot

Wordt mijn buik wat bol.

Maar mijn liefste, van jou

Raak ik nooit vol.

meer op http://5-five-5.blogspot.nl/

Gedicht van een moeder.

Vijf jaar geleden ben ik mijn zoon verloren aan het leven.
Hij was een schat, maar het ging mis in zijn hoofd, helemaal mis.
Zijn persoonlijkheidsstoornis heeft alles veranderd.
Daarom onderstaand gedicht.

Wat heb ik veel genoten, van de jaren van weleer.

Mijn kinderen nog klein en onbevangen, ze deden mij geen zeer.

Wat waren ze welkom, ik hield van alle vier.

Drie jongens en één meisje, meer wensen had ik niet.

Wat heb ik toen genoten, hun lach of hun klein verdriet.

Er waren zo veel lieve dingen, vergeten doe ik niet.

Hun jeugd zo mooi en zuiver, zo zorgeloos en blij.

Alles was zo veilig, want mamma was nabij.

Ik heb ze veel gegeven, ze woonden in mijn hart.

Mijn liefde was oneindig, ik gaf ze alles wat ik had.

De jaren gingen verder en ouder werden zij.

De zorgen werden groter, toch bleef ik aan hun zij.

En nu, na zo veel jaren, is mijn zoon van mij vervreemd,

Zijn woorden werden harder, zijn liefde die verdween.

Helaas is hij vergeten die mooie tijd.

En als hij dan kwam, was er zo veel verwijt.

Hij komt nooit meer, hij wil mij niet meer zien.

Ik weet niets meer te zeggen, ik ben hem kwijt.

Ik heb hem veel gegeven, in die jaren van weleer.

Zijn moeder mogen zijn, dat was een grote eer.

meer op http://5-five-5.blogspot.nl/

Gedicht voor de Duitse Dog.

Dit gedicht is een ode aan voor mijn 4 overleden Duitse Doggen.

Toen God gemaakt had aarde en zee,
De bloemen en de bomen,
Voegde Hij nog dieren toe,
Van alles moest er komen.

Niets was precies hetzelfde,
En elk dier zag er anders uit.
Toen restte Hem alleen nog maar
Hen namen te geven tot besluit.

Hij zei: "Ik wandel mijn hele wereld over
En geef een naam aan ieder ding".
Slechts één figuurtje volgde Hem
Waarheen Hij ook maar ging.

En toen dat alles was gedaan
En beiden waren blij.
Toen zei het kleine ding
"Maar God, er is geen naam voor mij".

God glimlachte en zei zacht:
"Dat is zo uitgekiend,
Ik spel mijn naam achterstevoren
En noem jou "dog", mijn vriend".

meer op http://5-five-5.blogspot.nl/

Hulde aan de rollator

O rollator, mijn steun en toeverlaat,
heerlijke wagen die steeds naast mij staat.
Waar ik loop of ga, je bent in mijn buurt,
of het nu lang of kort duurt.
Rollator, je helpt mij bij mijn onzekerheid,
in jou heb ik vertrouwen, altijd.
Rollator van 's morgens vroeg tot 's avonds laat,
biedt je steun, jij onvermoeibaar apparaat.
Zonder jou zat ik op een stoel
en miste ik een heleboel.
Voor velen ben jij een sta-in-de-weg,
maar voor mij ben jij onmisbaar, zeg.
Ik leun, ik steun, ik zit op jou,
jij bent degene die ik het meest vertrouw.

Een standbeeld voor de uitvinder.
Die in stilte werkend achter de schermen,
zich over de slecht lopende wist te ontfermen.
Rollator, 's morgens sta je bij het opstaan naast mijn bed
en onze eerste wandeling maken wij samen naar het toilet.
Rollator zonder jou,
was ik uitgeteld, heel gauw!

meer op http://5-five-5.blogspot.nl/