De afwezigheid van licht maakt het heelal donker.
Posts tonen met het label Ruimte en sterren etc. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Ruimte en sterren etc. Alle posts tonen
zondag 29 juni 2025
Waarom is het heelal zwart
Het heelal is zwart omdat het voor het grootste deel leeg is en de lichtbronnen zo ver uit elkaar liggen dat het licht niet overal kan komen.
maandag 10 februari 2020
Fake news met grote gevolgen: Ze zien vliegen
Is nepnieuws iets van de laatste tijd?
Nee hoor, al eeuwenlang worden mensen belazerd door fake news.
Maar hoe nep de berichten ook zijn, ze hebben vaak wel echte grote gevolgen.
Nieuws uit?
1835.
Er is leven op de maan!
De bekende astronoom John Herschel ziet het er krioelen van het leven.
De Brit neemt er beesten, bomen, oceanen en stranden waar, met een telescoop op een observatiepunt in Zuid-Afrika.
Helemaal nep?
De New Yorkse krant The Sun bracht het grote nieuws dagenlang op de voorpagina.
Volgens de krant waren de berichten overgenomen uit een Schotse krant, maar een eigen journalist had ze volledig uit de duim gezogen.
Herschel wist zelf van niks, maar het duurde wel even voor het nieuws hem bereikte.
Daardoor duurde het ook dagen voor het bericht ontkracht kon worden.
Effect?
Ondertussen verkocht The Sun dag na dag extra kranten dankzij nieuwe onthullingen.
De oplage van de krant nam dus toe dankzij het nepnieuws.
Mensen wilden de verhalen blijkbaar lezen, al is niet duidelijk of ze die ook echt geloofden.
Ook andere kranten publiceerden begin 19e eeuw verzonnen verhalen over buitenaards leven, al werd daarbij doorgaans eerlijk aangegeven dat het fictie was.
vrijdag 29 november 2019
Wat gebeurt er als de aarde ineens de andere kant op draait
De grootste verandering zal merkbaar zijn in het klimaat.
Want de draairichting van de aarde bepaalt ook de richting van de wind en grote stromen in de oceanen.
Dat orkanen op het noordelijk halfrond tegen de klok in draaien en op het zuidelijk halfrond andersom, komt door de draaiing van de aarde.
Het is de reden waarom wij een gematigd klimaat hebben; onze wind komt vrijwel altijd van de Noordzee en brengt zachte winters en koele zomers.
Waait de wind de andere kant op, dan krijgen wij een landklimaat, met hete zomers en koude winters, zoals bijvoorbeeld New York heeft.
Overal ter wereld zal het klimaat veranderen en dat brengt flinke problemen met zich mee voor onder meer de landbouw.
Het zal ook even wennen zijn als de zon in het westen opkomt en zakt in het oosten.
woensdag 8 februari 2017
Ruimtevaart: De biddende prins.
Wie?
Sultan bin Salman Al-Saud.
Wanneer ging hij de ruimte in?
Juni 1985.
Hoe ging het?
Halverwege de jaren 80 ging NASA het begrip 'astronaut' steeds ruimer opvatten.
Er waren plannen om een onderwijzeres mee te laten reizen met de Space Shuttle (die bij haar lancering in 1986 helaas verongelukte) en ook vertegenwoordigers van bedrijven werden gevraagd.
Zij konden zo met eigen ogen zien hoe een satelliet die door hun firma was ontwikkeld, vanuit de laadruimte van de Shuttle in een baan om de aarde werd gezet.
Op die manier kon het gebeuren dat de 28-jarige Sultan bin Salman Al Saud als eerste Arabier, als eerste moslim én als eerste mens met blauw bloed de ruimte in ging.
Tijdens zijn vlucht zou een Arabische communicatiesatelliet overboord worden gebracht.
Al Saud had niets met ruimtevaart, maar wel met communicatie.
Hij was betrokken bij de publiciteit rond de Saudische atleten tijdens de Olympische Spelen in Los Angelos in 1984.
Maar hij was vooral een zoon van kroonprins Salman bin Abdulaziz en een neef van koning Fahd en dan gaan zelfs de deuren naar de hemel voor je open.
Al Saud mocht de ruimte in namens Saudi-Arabië.
Hij werd pas 2 maanden voor de lancering toegevoegd aan de bemanning, dus veel werd er niet van hem verwacht.
Aan boord diende hij als hulpje van de andere astronauten, dat was alles.
Hij had tijd genoeg om te bidden.
Niet richting Mekka, zo zei hij zelf nuchter, want voordat je in de ruimte hebt achterhaald waar die stad ligt, ben je er al overheen gesuisd.
dinsdag 7 februari 2017
Ruimtevaart: De instabiele ruimtevrouw
Wie?
Valentina Tereshkova, textielarbeidster uit de Sovjet-Unie.
Wanneer ging ze de ruimte in?
Juni 1963
Hoe ging het?
Positieve discriminatie?
Daar deden ze in 1963 in het Kremlin helemaal niet moeilijk over.
Textielarbeidster Valentina Tereshkova (26) werd door Sovjet-partijleider Nikita Chroetsjov persoonlijk aangewezen voor een driedaagse ruimtevlucht in een Vostok-capsule.
Waarom?
Omdat ze vrouw was en om die reden alleen.
Er was nog geen vrouw in de ruimte geweest en de Sovjets wilden die primeur maar al te graag wegkapen voor de neus van de Amerikanen.
Tereshkova kon parachutespringen, maar dat was dan ook al haar relevante ervaring.
Ze was een overtuigd aanhangster van de communistische partij en dat gaf de doorslag.
Veel te doen had ze niet in de ruimte: de capsule vloog automatisch en veel andere taken kreeg ze niet.
Maar haar ruimtemissie verliep niet vlekkeloos.
Tereshkova moest braken en volgens een vluchtleider bevond ze zich 'op het randje van emotionele instabiliteit'.
Drie dagen lang zat ze ingesnoerd in haar stoel.
Ze kreeg kramp en jeuk.
Bij de landing veroorzaakte haar helm een blauwe plek op haar neus, die flink met make-up moest worden bijgewerkt voordat ze aan het publiek kon worden getoond.
Later in 1963 trouwde ze een andere kosmonaut, Andrian Nikolajev.
Chroestjov zelf was aanwezig op het huwelijk, dat naar alle waarschijnlijkheid om propagandaredenen was gearrangeerd.
Een gelukkig stel was het niet, maar scheiden zou een smet veroorzaken op het kosmonautenkorps.
Pas in 1982 gingen de twee officieel uit elkaar.
maandag 6 februari 2017
Ruimtevaart: De zweverige maanreiziger.
Wie?
Edgar Mitchell, NASA-astronaut.
Wanneer ging hij de ruimte in?
Januari 1971
Hoe ging het?
Een ruimtevlucht kan je leven behoorlijk op zijn kop zetten.
Van veel maanreizigers is bekend dat ze na terugkeer op aarde veel religieuzer zijn geworden.
Maar geen enkele Apollo-astronaut dwaalde in spiritueel opzicht verder af dan Edgar Mitchell.
Mitchell was de 6e mens op de maan, als piloot van de Apollo-14 missie.
Na terugkeer gaf hij openlijk blijk van zijn paranormale interesses.
Hij verklaarde dat hij tijdens zijn maanreis telepathische experimenten had gedaan met 4 helderzienden op aarde: hij had geprobeerd om op afgesproken tijdstippen via 'gedachtenkracht' enkele symbolen (zoals een kruis of een cirkel) naar ze te 'zenden'.
Door zich goed te concentreren probeerden de ontvangers de symbolen te 'zien'.
Mitchell had niets over dat experiment verteld aan NASA.
Nadat hij als astronaut was afgezwaaid, bouwde Mitchell zijn interesse in het bovennatuurlijke verder uit.
Hij richtte een instituut op dat er onderzoek naar deed en verklaarde te geloven dat de Amerikaanse overheid bewijzen voor buitenaardse bezoekjes aan de aarde achterhoudt.
In de Ufo-wereld werd Mitchell stevig omarmd: het gebeurt daar tenslotte niet elke dag dat ze door een heuse astronaut serieus worden genomen.
Desgevraagd nam NASA afstand van Mitchells opvattingen.
Hij was een prima astronaut geweest, zo zei de ruimtevaartorganisatie, maar ze zijn het niet in alles met hem eens.
En dat is voor liefhebbers van samenzweringstheorieën natuurlijk een bewijs dat NASA ook in het complot zit.
zondag 5 februari 2017
Ruimtevaart: De lummelende miljardair.
Wie?
Dennis Tito, Amerikaanse zakenman.
Wanneer ging hij de ruimte in?
April 2001.
Hoe ging het?
Wie wil dat nu niet, in de vakantie een ruimtereisje maken?
Ooit wordt het vast wel betaalbaar, maar vooralsnog loopt de prijs voor een kaartje naar de ruimte in de miljoenen.
In 2001 betaalde miljardair en investeerder Dennis Tito 20 miljoen dollar uit eigen zak om een week in het ruimtestation ISS te kunnen verblijven.
Daarmee werd hij 's werelds eerste ruimtetoerist.
Het had wel wat voeten in de aarde.
Aanvankelijk zag NASA het niet zitten en werd Tito geweigerd.
De 'echte' astronauten vonden dat zij meer recht hadden op de schaarse stoelen in de beschikbare ruimtevaartuigen.
Maar toen de miljardair schriftelijk verklaarde dat hij de Amerikaanse overheid niet aansprakelijk zou stellen als er iets mis zou gaan en dat hij alles zou betalen wat hij kapotmaakte, mocht hij toch mee.
Maar de afkeer van NASA voor Tito, die alleen de hoogst noodzakelijke training kreeg, bleef voelbaar.
Slapen moest hij in het Russische gedeelte van het ISS, want de directeur van NASA zei dat Tito's aanwezigheid tot grote stress bij de Amerikaanse vluchtleiding leidde.
Op hun beurt zeiden de Russen dat Tito hen totaal niet in de weg had gezeten.
Het gekonkel deerde 's wereld eerste ruimtetoerist niet.
Tito had de tijd van zijn leven.
Hij hoefde vrijwel niets te doen, behalve uit het raam kijken.
Hij verklaarde te hebben geslapen als een roos en gedurende 20 uur al zwevend naar operamuziek te hebben geluisterd op zijn discman.
zaterdag 4 februari 2017
Ruimtevaart: De kotsende senator
Wie?
Jake Garn, Republikeins senator voor de staat Utah.
Wanneer ging hij de ruimte in?
April 1985
Hoe ging het?
Jake Garn had al een imposante carrière aks piloot achter de rug toen hij in de jaren 80 voorzitter werd van een Senaatscommissie die over het budget van ruimtevaartorganisatie NASA ging.
Genoeg redenen om zelf eens een kijkje te nemen, vond hij zelf.
NASA kon zijn verzoek niet weigeren.
En dus werd Garn de eerste 'congressional observer' in de ruimte.
Na een minimale training werd hij op 12 april 1985 gelanceerd.
Zijn belangrijkste taak was: proefkonijn zijn voor medische experimenten op het gebied van ruimteziekte.
En daarvoor bleek Garn meer dan de ideale persoon.
De senator slaagde er namelijk prima in om ziek te worden in de ruimte.
En niet een beetje, maar heel erg.
Zó erg dat hij eigenlijk niets kon uitvoeren.
Om het beeldender uit te drukken: Garn hing zijn hele week in de ruimte kotsend in een hoekje.
NASA stelde achteraf zelfs een officieuze 'Garn-schaal' op voor het kwalificeren van ruimteziekte.
Een score van '1' op die schaal is de hoogst haalbare: zo ziek was Jake Garn geworden.
De meeste astronauten scoren hooguit 1/10 'Garn'.
Zo wordt de senator bij NASA tot op de dag van vandaag herinnerd: als je ruimteziek bent, bedenk je dan dat het altijd nog veel erger kan.
Zo erg als Jake Garn het had.
vrijdag 3 februari 2017
Ruimtevaart: De kettingrokende astronaut.
Wie?
Toyohiro Akiyama, buitenlandredacteur bij de Japanse televisiezender TBS.
Wanneer ging hij de ruimte in?
December 1990
Hoe ging het?
Buitenlandredacteur Akiyama had de mazzel van zijn leven.
Zijn werkgever, het televisiestation TBS, wilde een bedrag van 12 miljoen dollar neertellen voor een ruimtemissie van een van zijn medewerkers.
Akiyama werd uitverkoren om 9 dagen te verblijven in het Russische ruimtestation Mir.
Hij zou daarmee de eerste Japanner in de kosmos worden.
Akiyama's uitverkiezing riep meteen vragen op: hij was al 47 jaar oud, rookte meerdere pakjes sigaretten per dag en lustte ook wel een glaasje.
Een beduidend jongere en fittere vrouwelijke collega werd gepasseerd.
Dat Akiyama ging, had er vermoedelijk simpelweg mee te maken dat hij de 'senior' was.
Hoe dan ook, de kosmos nam stevig wraak op de journalist, die in Moskou niet meer dan een basistraining had gekregen en in de Mir absoluut geen knop mocht aanraken zonder voorafgaande toestemming.
Gedurende de hele ruimtevlucht was hij nauwelijks in staat een woord uit te brengen.
Akiyama leed aan ruimteziekte, een soort wagenziekte maar dan veel erger.
Hij voelde zich de hele tijd ronduit miserabel.
Tot het maken van diepgravende reportages aan boord is het dan ook niet gekomen.
Akiyama vertelde vooral hoe mooi het uitzicht was en dat het eten in de Mir hem niet aanstond.
Een ander praktisch probleem was dat hij te weinig ondergoed bij zich had: daarop had hij bezuinigd om maar vooral veel foto- en filmapparatuur mee te kunnen nemen.
En hier had een stereotype opmerking over Japanners op reis kunnen staan.
donderdag 19 mei 2016
De eerste hond in de ruimte. Hoe is het hem vergaan?
Arme, arme Laika.
Ze begon haar bestaan op straat in Moskou, waar het 's winters bitterkoud is.
Drie jaar lang wist ze zichzelf in leven te houden tot ze gevangen werd genomen om samen met twee andere honden ruimtetraining te ondergaan.
Ze moest wennen aan opsluiting in heel kleine ruimtes, voedselgel eten en oefenen in centrifugeapparaten die de krachten tijdens een lancering nabootsten.
Het was bepaald geen pretje, maar Laika wist alle kwellingen te doorstaan en werd geselecteerd om op 3 november 1957 mee te gaan met de satelliet Spoetnik II.
Daarin zou ze als eerste hond in een ruimtebaan om de aarde cirkelen.
Het was een dodelijke missie, want de Spoetnik zou aan het einde van de reis verbranden in de atmosfeer.
Om Laika een levende crematie te besparen, zou ze na een paar dagen giftig voer krijgen.
Maar zover kwam het niet.
Het werd veel heter in de satelliet dan gepland en Laika bezweek al op de eerste dag.
Haar dood werd lang verborgen gehouden, want de lancering van de Spoetnik II was een prestigeproject.
Pas in 2002 kreeg de wereld de waarheid te horen.
meer op http://5-five-5.blogspot.nl/
zaterdag 24 januari 2015
Het geluid van de ruimte. Saturnus maakt een angstaanjagend geluid. (video)
Wie zegt dat er in de ruimte geen geluid bestaat, die heeft het mis.
Geluid is er wel degelijk, als gevolg van elektromagnetische golven.
NASA (National Aeronautics and Space Administration) nam met speciaal apparatuur de geluidsgolven op.
En wat blijkt: elke planeet heeft z’n eigen geluid.
Die van Saturnus en Uranus vinden we in ieder geval behoorlijk angstaanjagend klinken.
meer op http://5-five-5.blogspot.nl/
meer op http://5-five-5.blogspot.nl/
dinsdag 23 september 2014
De mooiste foto's van de aarde. Gemaakt door NASA.
Een enorme ijsberg maakt zich tussen 9 en 11 november 2013 los van het afkalvende ijs van de Pine Island-gletsjer op Antarctica.
De 'Everest der rivieren', zo staat de Yarlung Tsangpo in Tibet wel bekend onder adventuriers.
De rivier loopt door een van de meest afgelegen gebieden ter wereld, en kent het grootste verloop in hoogte voor een rivier: 4000 km.
Op ongeveer 300 kilometer ten zuiden van de Iraanse hoofdstad Teheran ligt Dasht-e Kavir, oftwel de Grote Zoutwoestijn.
Het lijkt een droge woestijn, maar is de weerslag van de zoutrijke woestijn die hier tientallen miljoenen jaren geleden was.
Als de condities goed zijn, kunnen astronauten aan boord van het Internationaal Ruimtestation ISS prachtige foto's maken van de aarde. Zoals deze, een uitbarsting van de Klioechevskoi, een vulkaan op het Russische schiereiland Kamchatka.
Dikke rook boven het westen van de Verenigde Staten, ook gemaakt vanuit het ISS.
In juni vorig jaar werd het gebied geteisterd door bosbranden.
Ook deze uitbasting van de Pvlof-vulkaan in Alaska werd vanuit het ISS gefotografeerd.
Satellietbeeld: de Servische hoofdstad Belgrado vanuit de ruimte.
Het eiland Tristan da Cunha in de zuid-Atlantische Oceaan, op meer dan 3700 kilometer van de kust van Antarctica, 2800 kilometer van het zuidelijkste puntje van Afrika en 3000 kilometer van het oosten van de oostkust van Zuid-Amerika.
De stad Luik bij nacht.
Een deken van sneeuw over Groot-Brittannië eind januari vorig jaar.
De vulkaan Etna in Italië barstte vorig jaar februari drie keer uit binnen 36 uur.
Dit is de mooiste foto die door een satelliet van NASA vorig jaar is gemaakt van de aarde.
Te zien zijn de Canarische eilanden, en de manier waarop wind en zonlicht invloed hebben over hoe de eilanden te zien zijn.
Dat gebeurt op het water, maar dus ook vanuit de ruimte.
maandag 30 januari 2012
In 2013 gaat storm op de zon voor chaos op de aarde zorgen.
Storm op de zon zorgt voor chaos op Aarde.
In 2013 zou een enorme zonnevlam op de hele planeet voor chaos kunnen zorgen. Met blackouts en verstoorde satellieten als gevolg. De impact op onze planeet zou van een ongeziene omvang kunnen zijn, zo waarschuwen NASA-wetenschappers. Elektriciteitsnetwerken, gps, luchtverkeer en radiocommunicatie dreigen door de enorme activiteit op de zon uit te vallen.
Straling.
Rond 2013 zullen het magnetische veld van de Zon en het aantal zonnevlekken een piek bereiken. Dat zou voor enorme straling kunnen zorgen. De daaropvolgende storm zou tot een geomagnetische storm op Aarde kunnen leiden. Dan kunnen elektriciteitsnetwerken op onze planeet voor enkele uren uitvallen, maar in het slechtste geval kan het probleem zelfs dagen tot maanden duren.
Storm.
Op een conferentie waarschuwden experts voor een mogelijke storm op de Zon. Aangezien de ontwikkelde wereld sterk afhankelijk is van elektriciteit, zou het leven wel eens volledig tot stilstand kunnen komen.
Schade.
De enorme vuurringen zouden op onze planeet een economische schade kunnen veroorzaken die twintig keer hoger ligt dan deze van orkaan Katrina. NASA onderzoekt de bedreiging met tientallen satellieten. Het probleem werd twee jaar geleden al eens onderzocht in een studie die de impact op de bevolking berekende.
Cyclus.
De Zon maakt een cyclus van ongeveer elf jaar door waarin de zonneactiviteit lager of hoger ligt. Nu komt er een einde aan een relatief rustige periode. Wetenschappers voorspellen een ongezien niveau van magnetische energie.
Zonnestorm.
Een zonnestorm bestaat uit protonen en elektronen die loskomen van de zon en met enorme snelheid de kosmos in worden geslingerd. De deeltjes kunnen in de buurt van de polen de aarde bereiken en krijgen daar een elektrische lading.
Niet actief.
De afgelopen jaren is de zon niet erg actief geweest. De laatste keer dat de zon een grote wolk geladen deeltjes richting aarde schoot was in 2003. Toen viel in Zweden de elektriciteit uit en gaven navigatiesystemen van vliegtuigen er de brui aan.
Zonnevlammen.
Op vijf en zes december 2006 werden al eens twee krachtige zonnevlammen waargenomen, gevolgd door een golf radiostraling die er voor zorgde dat een groot aantal gps-ontvangers op aarde het signaal van de navigatiesatellieten niet meer konden oppikken. De uitbarsting stuurde 20.000 keer meer radiostraling deze kant op dan de rest van de zon. Wetenschappers van de Cornell universiteit, die al langer onderzoek doen naar zonnewinden, verklaarden dat de effecten heviger en meer verspreid waren dan gedacht.
Gps.
Dat de radiostraling van hevige zonnevlammen invloed heeft op satellieten en elektriciteitsnetwerken was al langer bekend. Reeds in 2005 werd er gewezen op het risico voor belangrijke navigatiesystemen, zoals die van vliegtuigen. Wetenschappers hadden toen echter niet verwacht dat zonnevlammen zo'n impact konden hebben op gps en vrezen nu de gevolgen van komende uitbarstingen.
x-flare.
In 2011 en 2012 verwachten wetenschappers van Cornell opnieuw hevige pieken in de zonneactiviteit. Begin februari 2011 was het al zover. Bij de Koninklijke Sterrenwacht traden de automatische alarmsystemen in werking, want op de Zon was een extreme zonnevlam waargenomen. Volgens de gespecialiseerde website spaceweater.com deed zich de eerste zogenaamde "x-flare" van de nieuwe zonnecyclus voor. De piek werd gemeten op dinsdag 15 februari om 02.56 uur Nederlandse tijd.
China.
De aarde kreeg vorige week de effecten van de zwaarste zonnestorm in vier jaar tijd te verwerken. Gps-systemen in auto's en op mobiele apparatuur kregen met storingen te maken, en er dreigden ook problemen met het radioverkeer in de luchtvaart. Vooral het het zuiden van China was getroffen. Bij ons bleef de schade beperkt.
Abonneren op:
Posts (Atom)