De kans dat kinderen van criminelen zelf ook crimineel worden is relatief groot.
Als je het nageslacht van historisch gespuis onder de loep neemt, lijkt iets soortgelijks op te gaan voor dictatorkinderen.
Oogappels van de grote leiders groeien opvallen vaak op tot foute volwassenen.
Wie? Faisal Wangita.
Foute vader?
Idi Amin was acht jaar lang de dictator van Oeganda. Onder zijn bewind zijn honderdduizenden mensen vermoord, waaronder zelfs zijn eigen ministers.
Slachtoffers zouden aan krokodillen worden gevoerd.
De dictator werd er bovendien van beschuldigd af en toe een slachtoffer te hebben opgegeten.
In 1979 kwam hij ten val.
De rest van zijn leven bracht hij in ballingschap door in Saoedi-Arabië.
Zo vader, zo zoon?
Amin had volgens de officiële lezing veertig kinderen bij zeven vrouwen.
Faisal Wangita was een zoon van Amins vijfde vrouw.
Hij behoorde niet tot de negen gelukkige koters die samen met de ex-dictator in relatieve luxe in Saoedische ballingschap mocht leven.
Wangita belandde in London en raakte aan lager wal en werd lid van een Somalische straatbende.
Een gewelddadige Somalische straatbende: in 2005 vermoordde Wangita samen met een paar andere bendeleden een lid van een rivaliserende groep.
Hij werd in de cel gegooid en werd in 2010 gedeporteerd naar Oeganda.
Vlak voor zijn vertrek naar Afrika liet hij zich van zijn 'beste' kant zien: hij mishandelde nog even snel een collega gedetineerde.
meer op http://5-five-5.blogspot.nl/
