zaterdag 5 november 2022
woensdag 2 november 2022
Rochefort
Het eerste klooster van Rochefort ging terug tot 1230.
Maar ja, hoe gaat dat.
Er rommelt eind 18e eeuw wat in Frankrijk en voor het je het weet staan er revolutionairen met hun bajonetten in de poort van je fraaie poort te prikken.
In 1805 ging de Abdij Notre-Dame de Saint-Remy definitief tegen de grond.
De brokstukken kregen een tweede leven als constructiemateriaal voor allerlei leuke nieuwe gebouwen in het Naamse stadje.
In de herfst van 1887 streken monniken uit Achel neer op wat nog overbleef van het door de Fransen mismeesterde middeleeuwse klooster.
Ze tuigden de boel op en poten er nu ze toch bezig waren een kek microbrouwerijtje neer.
Het eerste brouwsel klotste in 1899 uit de brouwketel en luisterde naar de naam Rochefort 6 (7,5%).
Het bier met de rode kroonkurk kreeg na de Tweede Wereld Oorlog gezelschap van de Rochefort 10 (11,3%).
Onder de blauwe kroonkurk van deze ‘Merveille’ beraamden cacao en pruimentoetsen een Blitzkrieg op je smaakpapillen.
En zo groeide het microbrouwerijtje tegen 1952 uit tot een hoogwaardige brouwerij die het hart van menig bierliefhebber veroverde.
Dat was vooral te danken aan de Rochefort 8 (9,2%), die zich na 1955 ontpopte als het vlaggenschip van de Waalse brouwerij.
Toch doemen geregeld donkere wolken boven het rustieke Rochefort-kelkglas.
Eind 2010 sloeg een hevige brand toe in het oudste houten abdijgedeelte.
Zowel de monniken als de brouwerij ontsnapten wonderwel aan de brandhaard.
Maar het gevaar kan ook ondergronds loeren.
Jarenlang leverden de broeders een hevige strijd tegen de mijnbouwonderneming Lhoist.
De grote boze kalkreus had het op hun geliefde Tridaine-bron gemunt.
Toen de monniken eind 2021 in de rechtbank met een verfrommeld papiertje uit 1833 zwaaiden (zijnde een akte die hun exclusief exploitatierecht stipuleerde en stelde dat iedereen bijgevolg met zijn poten van de bron moest blijven), oordeelde de rechter eindelijk in hun voordeel.
En gelukkig maar.
Ze hadden het heerlijke zuivere bronwater immers nodig voor hun nieuwste Rochefort Tripel Extra (8,1%) op smaak te brengen!
dinsdag 1 november 2022
Orval
Mathilde van Toscane stond bekend als een der machtigste dames die ooit de plak zwaaide over het middeleeuwse Noord-Italië.
Maar ook machtige gravinnen willen wel eens de beentjes strekken.
Zo kwam het dat ze op een dag in 1076 na een wandelingetje in het pittoreske Florenville even uitrustte aan de bron van Orval.
Maar, oh wee, rampspoed!
Plots was haar ring foetsie.
Nu kan zo’n gefortuneerde markgravin natuurlijk gemakkelijk een nieuw stukje blingbling betalen.
Alleen was dit de trouwring van haar overleden man, Godfried met de Bult.
Een hertog uit Neder-Lotharingen die niet alleen door het leven moest met een hoogst onhoffelijke bijnaam, maar ook nog eens op een gruwelijke manier aan zijn einde kwam.
Enfin.
We wijken af.
Terug naar de essentie.
Mathilde jammer en bad tot God.
En kijk!
Daar flapperde plots een forel boven water met de kostbare ring in zijn glibberige bek.
'Vraiment, c’est ici un val d’or!’ kraaide Mathilde.
Wat Frans was voor ‘Dit is echt een gouden dal!’.
Uit dankbaarheid stichtte de godvruchtige vrouw een klooster.
Een mooi verhaal, die legende van Orval.
De monniken van de Abdij Notre-Dame d’Orval moesten dan ook niet lang zoeken naar een mascotte toen ze in 1932 hun eerste trappistenbiertje brouwde.
Uiteraard met water uit de lokale Mathildebron.
De flesjes met de forel met gouden ring in zijn bek zijn hoogst gewild.
Niet zozeer om het etiket, dan wel om de inhoud.
Jaarlijks vertrekken er zo’n 22 miljoen exemplaren van dit bijzondere bier de abdij.
85% daarvan is bestemd voor de Belgische markt.
Toch voldoet dat verre aan de vraag.
Zodra ergens de vermaarde oranje kratten landen, verschijnen Orval-liefhebbers als ninja’s uit de nacht om schaterlachend met de hele voorraad weg te vluchten.
Daar is het unieke smaakje allicht niet vreemd aan.
Het bier is eerder verwant met de Engelse ‘Pale Ale’-stijl dan de typische Belgische speciaalbieren.
Zijn uitzonderlijk rijpingsvermogen is deel van de beleving.
Verzamelaars betalen dan ook grof geld voor ‘oude Orval’.
Een kratje Orval tien jaar in de kelder bewaren levert dan ook een hoger rendement op dan eender welke cryptomunt of Silicon Valley-aandeel.
Abonneren op:
Posts (Atom)