Voor Nederlandstaligen (en de meeste Europeanen) staan deze talen bovenaan de “moeilijkste” lijst:
Mandarijn-Chinees – Toontaal (4 tonen), duizenden karakters, totaal andere grammatica.
Arabisch – Rechts-naar-links schrift, wortel-systeem (woorden veranderen intern), veel dialecten die onderling bijna onverstaanbaar zijn.
Japans – Drie schriften (hiragana, katakana, kanji), ingewikkelde beleefdheidsniveaus, grammatica die heel anders werkt dan in Europese talen.
Koreaans (Hangul) – Makkelijk schrift, maar grammatica en woordenschat zijn zeer verschillend + veel eerbiedsniveaus.
Hongaars, Fins, Ests – Voor Europeanen moeilijk door agglutinatie (superlange woorden met heel veel uitgangen) en veel naamvallen.
Voor een Nederlandstalige is Mandarijn-Chinees meestal het aller moeilijkst (FSI van de VS schat 2200+ uren nodig vs. ±600 uur voor Spaans of Italiaans).
Kort gezegd: Hoe verder de taal van het Nederlands verwijderd is qua familie, schrift en structuur, hoe moeilijker.



Geen opmerkingen:
Een reactie posten